|
|
 |
 |
|
|
३ आरण्यकपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
3.229. अध्यायः 229
Mahabharata - Vana Parva - Chapter Topics
मार्कण्डेयेन युधिष्ठिरंप्रति स्कन्दचरित्रप्रतिपादनम् ॥ 1 ॥ इन्द्रेण स्कन्दस्य देवसैनापत्येऽभिषेचनम् ॥ 2 ॥ स्कन्देनेन्द्रप्रार्थनया देवसेनाया उद्वहनम् ॥ 3 ॥
Mahabharata - Vana Parva - Chapter Text
मार्कण्डेय उवाच। 3-229-0x(2548)(24893)
ततः प्रकल्प्य पुत्रत्वे स्कन्दं मातृगणोऽगमत्।
काकी च हलिमा चैव माता चाथ हली तथा।
आर्या बाला च धात्री च सप्तैता शिशुमातरः ॥ 3-229-1(24894)
एतासां वीर्यसंपन्नः शिशुर्नामातिदारुणः।
स्कन्दप्रसादजः पुत्रो लोहिताक्षो भयंकरः ॥ 3-229-2(24895)
एष वीरोऽष्टमः प्रोक्तः स्कन्दो मातृगणोद्भवः।
छागवक्रेण सहितो नवमः परिकीर्त्यते ॥ 3-229-3(24896)
षष्ठं छागमयं वक्रं स्कन्दस्यैवेति विद्धि तम्।
षट्शिरोभ्यन्तरं राजन्नित्यं मातृगणार्चितम् ॥ 3-229-4(24897)
षण्णां तु प्रवरं तस्य शीर्षाणामिह शब्द्यते।
शक्तिं येनासृजद्दिव्यां भद्रशाख इति स्म ह ॥ 3-229-5(24898)
इत्येतद्द्विविधाकारं वृत्तं शुक्लस्य पञ्चमीम्।
तत्र युद्धं महाघोरं वृत्तं षष्ठ्यां जनाधिप ॥ 3-229-6(24899)
उपविष्टं तु तं स्कन्दमामुक्तकवचस्रजम्।
हिरण्यचूडमुकुटं हिरण्यांक्षं महाप्रभम् ॥ 3-229-7(24900)
लोहिताम्बरसंवीतं तीक्ष्णदंष्ट्रं मनोरमम्।
सर्वलक्षणसंपन्नं त्रैलोक्यस्यापि सुप्रियम् ॥ 3-229-8(24901)
ततस्तं वरदं शूरं युवानं मृष्टकुण्डलम्।
अभजत्पद्मरूपा श्रीः स्वयमेव शरीरिणी ॥ 3-229-9(24902)
श्रिया जुष्टः पृथुयशाः स कुमारो वरस्तदा।
निषण्णो दृश्यते भूतैः पौर्णमास्यां यथा शशी ॥ 3-229-10(24903)
अपूजयन्महात्मानो ब्राह्मणास्तं महाबलम् ॥ 3-229-11(24904)
इदमाहुस्तदा चैव स्कन्दं तत्र महर्षयः ॥ 3-229-12(24905)
हिरण्यवर्ण भद्रं ते लोकानां शंकरो भव।
त्वया षड्रात्रजातेन सर्वे लोका वशीकृताः ॥ 3-229-13(24906)
अभयंच पुनर्दत्तं त्वयैवैषां सुरोत्तम।
तस्मादिन्द्रो भवानस्तु त्रैलोक्यस्याभयंकरः ॥ 3-229-14(24907)
स्कन्द उवाच। 3-229-15x(2549)
किमिन्द्रः सर्वलोकानां करोतीह तपोधनाः।
कथं देवगणांश्चैव पाति नित्यं सुरेश्वरः ॥ 3-229-15(24908)
ऋषय ऊचुः। 3-229-16x(2550)
इन्द्रो दधाति भूतानां बलं तेजः प्रजाः सुखम्।
तुष्टः प्रयच्छति तथा सर्वान्कामान्सुरेश्वरः ॥ 3-229-16(24909)
दुर्वृत्तानां संहरति व्रतस्थानां प्रयच्छति।
अनुशास्ति च भूतानि कार्येषु बलसूदनः ॥ 3-229-17(24910)
असूर्ये च भवेत्सूर्यस्तथाऽचनद्रे च चन्द्रमाः।
भवत्यग्निश्च वायुश्च पृथिव्यापश्च स्वं तथा ॥ 3-229-18(24911)
एतदिन्द्रेण कर्तव्यमिन्द्रे हि विपुलं बलम्।
त्वं च वीर बली श्रेष्ठस्तस्मादिन्द्रो भवस्व न ॥ 3-229-19(24912)
शक्र उवाच। 3-229-20x(2551)
भवस्वेन्द्रो महाबाहो सर्वेषां नः सुखावहः।
अभिषिच्यस्व चैवाद्य प्राप्तरूपोऽसि सत्तम ॥ 3-229-20(24913)
स्कन्द उवाच। 3-229-21x(2552)
शाधि त्वमेव त्रैलोक्यमव्याग्रे निजये रतः।
अहं ते किंकरः शक्र न ममेन्द्रत्वमीप्सितम् ॥ 3-229-21(24914)
शक्र उवाच। 3-229-22x(2553)
बलंतवाद्भुतं वीर त्वं देवानामरीञ्जहि।
अवज्ञास्यन्ति मां लोका वीर्यण तव विस्मिताः ॥ 3-229-22(24915)
इन्द्रत्वे तु स्थितं वीर बलहीनं पराजितम्।
`त्वत्तेजसाऽवमंस्यन्ति लोका मां सुरसत्तम' ॥ 3-229-23(24916)
आवयोश्च मिथो भेदे प्रयतिष्यन्त्यतन्द्रिताः।
भेदिते च त्वयि विभो लोको द्वैधमुपेष्यति ॥ 3-229-24(24917)
द्विधाभूतेषु लोकेषु निश्चितेष्वावयोस्तथा।
विग्रहः संप्रवर्तेत भूतभेदान्महाबल ॥ 3-229-25(24918)
तत्र त्वं मां रणे तात यथाश्रद्धं विजेष्यसि।
तस्मादिन्द्रो भवानेव भविता मा विचारय ॥ 3-229-26(24919)
स्कन्द उवाच। 3-229-27x(2554)
त्वमेव राजा भद्रं ते त्रैलोक्यस्य ममैव च।
करोमि किं च तेशक्र शासनात्तद्ब्रवीहि मे ॥ 3-229-27(24920)
इन्द्र उवाच। 3-229-28x(2555)
अहमिन्द्रो भविष्यामि तव वाक्यान्महाबल।
यदि सत्यमिदं वाक्यं निश्चयाद्भाषितं त्वया ॥ 3-229-28(24921)
यदि वा शासनं स्कन्द कर्तुमिच्छसि मे शृणु।
अभिषिच्यस्व देवानां सैनापत्ये महाबल ॥ 3-229-29(24922)
स्कन्द उवाच। 3-229-30x(2556)
दानवानां विनाशाय देवानामर्थसिद्धये।
गोब्राह्मणहितार्थाय सैनापत्येऽभिषिञ्च माम् ॥ 3-229-30(24923)
मार्कण्डेय उवाच। 3-229-31x(2557)
सोऽभिषिक्तो मघवता सर्वैर्देवगणैः सह।
अतीव शुशुभे तत्र पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ 3-229-31(24924)
तत्र तत्काञ्चनं छत्रं ध्रियमाणं व्यरोचत।
तथैव सुसमिद्धस्य पावकस्यात्ममण्डलम् ॥ 3-229-32(24925)
विश्वकर्मकृता चास्य दिव्या माला हिरण्मयी।
आबद्धा त्रिपुरघ्नेन स्वयमेव यशस्विना ॥ 3-229-33(24926)
आगम्य मनुजव्याघ्र सह देव्या परंतप।
अर्चयामास सुप्रीतो भगवान्गोवृषध्वजः ॥ 3-229-34(24927)
रुद्रमग्निं द्विजाः प्राहू रुद्रसूनुस्ततस्तु सः।
`कीर्त्यते सुमहातेजाः कुमारोऽद्भुतदर्शनः' ॥ 3-229-35(24928)
रुद्रेण शुक्रमुत्सृष्टं तच्छ्वेतः पर्वतोऽभवत्।
पावकस्येनद्रियं श्वेते कृत्तिकाभिः कृतं नगे ॥ 3-229-36(24929)
पूज्यमानं तु रुद्रेण दृष्ट्वा सर्वेदिवौकसः।
रुद्रसूनुं ततः प्राहुर्गुहं गुणवतांवरम् ॥ 3-229-37(24930)
अनुप्रविश्य रुद्रेण वह्निं जातो ह्ययं शिशुः।
तत्र जातस्ततः स्कन्दो रुद्रसूनुस्ततोऽभवत् ॥ 3-229-38(24931)
रुद्रस्य वह्नेः स्वाहायाः षण्णां स्त्रीणां च तेजसा।
जातः स्कन्दः सुरश्रेष्ठो रुद्रसूनुस्ततोऽभवत् ॥ 3-229-39(24932)
अरजे वाससी रक्ते वसानः पावकात्मजः।
भाति दीप्तवपुः श्रमान्रक्ताभ्राभ्यामिवांशुमान् ॥ 3-229-40(24933)
कुक्कुटश्चाग्निना दत्तस्तस् केतुरलंकृतः।
रथे समुच्छितो भाति कालाग्निरव लोहितः ॥ 3-229-41(24934)
या चेष्टा सर्वभूतानां प्रभा शक्तिर्बलं तथा।
अग्रतस्तस्य सा शक्तिर्देवानां जयवर्धनी ॥ 3-229-42(24935)
विवेश कवचं चास्य शरीरं सहजं तथा।
युध्यमानस्य देवस्य प्रादुर्भवति तत्सदा ॥ 3-229-43(24936)
शक्तिर्धर्मो बलं तेजः कान्तत्वं सत्यमुन्नतिः।
ब्रह्मण्यत्वमसंमोहो भक्तानां परिरक्षणम् ॥ 3-229-44(24937)
निकृन्तनं च शत्रूणां लोकानां चाभिरक्षणम्।
स्कन्देन सह जातानि सर्वाण्येव जनाधिप ॥ 3-229-45(24938)
एवं देवगणैः सर्वैः सोऽभिषिक्तः स्वलंकृतः।
बभौ प्रतीतः सुमनाः परिपूर्णेन्दुदर्शनः ॥ 3-229-46(24939)
इष्टैः स्वाध्यायघोषैश्च देवतूर्यवरैरपि।
देवगन्धर्वगीतैश्च सर्वैरप्सरसां गणैः ॥ 3-229-47(24940)
एतैश्चान्यैश्च बहुभिस्तुष्टैर्हृष्टैः स्वलंकृतः।
[सुसंवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथा।]
क्रीडन्भाति तदा देवैरभिषिक्तश्च पावकिः ॥ 3-229-48(24941)
अभिषिक्तं महासेनमपश्यन्त दिवौकसः।
विनिहत्य तमः सूर्यं यथैवाभ्युदितं तथा ॥ 3-229-49(24942)
अथैनमभ्ययुः सर्वा देवसेनाः सहस्रशः।
अस्माकं त्वं पतिरिति ब्रुवाणाः सर्वतो दिशः ॥ 3-229-50(24943)
ताः समासाद्य भगवान्सर्वभूतगणैर्वृतः।
अर्चितस्तु स्तुतश्चैव सान्त्वयामास ता अपि ॥ 3-229-51(24944)
शतक्रतुश्चाभिषिच्य स्कन्दं सेनापतिं तदा।
सस्मार तां देवसेनां या सा तेन विमोक्षिता ॥ 3-229-52(24945)
अयं तस्याः पतिर्नूनं विहितो ब्रह्मणा स्वयम्।
संचिन्त्य त्वानयामास देवसेनां ह्यलंकृताम् ॥ 3-229-53(24946)
स्कन्दं प्रोवाच बलभिदियं कन्या सुरोत्तम।
अजाते त्वयि निर्दिष्टा तव पत्नी स्वयंभुवा ॥ 3-229-54(24947)
तस्मात्त्वमस्या विधिवत्पाणिं मन्त्रपुरस्कृतम्।
गृहाण दक्षिणं देव्याः पाणिना पद्मवर्चसा ॥ 3-229-55(24948)
एवमुक्तः स जग्राह तस्याः पाणिं यथाविधि।
बृहस्पतिर्मन्त्रविद्धि जजाप च जुहाव च ॥ 3-229-56(24949)
एवं स्कन्दस्य महिषीं देवसेनां विदुर्जनाः।
षष्ठीं यां ब्राह्मणाः प्राहुर्लक्ष्मीमासां सुखप्रदाम् ॥ 3-229-57(24950)
सिनीबालीं कुहूं चैव सद्वृत्तिमपराजिताम्।
`इत्येवमादिभिर्देवी नामभिः परिकीर्त्यते' ॥ 3-229-58(24951)
यदा स्कन्दः पतिर्लब्धः शाश्वतो देवसेनया।
तदा तमाश्रयल्लक्ष्मीः स्वयं देवी शरीरिणी ॥ 3-229-59(24952)
श्रीजुष्टः पञ्चमीस्कन्दस्तस्माच्छ्रीः पञ्चमी स्मृता।
षष्ठ्यां कृतार्थोऽभूद्यस्थात्तस्मात्षष्ठी महातिधिः ॥ 3-229-60(24953)
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि एकोनत्रिंशदधिद्विशततमोऽध्यायः ॥ 229 ॥
Mahabharata - Vana Parva - Chapter Footnotes
3-229-27 शसनं तद्द्रवीहि इति झ. पाठः ॥ 3-229-35 रुद्रमग्निमिति। रुद्रो वा एष यदग्निरित श्रुतिविदो द्विजाः प्राहुः ॥ 3-229-38 अनुप्रविश्य स्थितेनेति शेषः ॥

|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|